nieuws

EB-gevaar

Archief

Meer en meer groeit het inzicht dat de assurantietussenpersoon als centraal inkooploket voor EB-klanten zal gaan fungeren

De rol van ‘doorgeefluik’ voor louter geïntegreerde EB-pakketten van verzekeraars behoort tot het verleden. Het intermediair moet zelf kunnen uitmaken waar het zijn EB-producten vandaan haalt, is de visie die ook door verzekeraars wordt omarmd. Het toekennen van een grotere rol aan het intermediair is mede ingegeven door de vaak op onderdelen mindere kwaliteit van EB-pakketten van verzekeraars. Daarbij komt dat de tussenpersoon niet eens de mogelijkheid heeft om minder goede EB-onderdelen te vervangen of aanvullende producten van andere aanbieders in te passen. Het softwarepakket van een verzekeraar is daarvoor ongeschikt, maar ook het doorsneepakket van een softwarehuis laat nog te wensen over, bijvoorbeeld bij het administreren van de in populariteit toenemende arbeidsvoorwaarden à la carte. Los hiervan zijn er andere doorslaggevende redenen waarom niet elke tussenpersoon per se actief hoeft te zijn op de EB-markt. Die rol is uitsluitend weggelegd voor assurantiekantoren die groot genoeg en voldoende uitgerust zijn. Zij alleen kunnen veel tijd en geld investeren in gespecialiseerd personeel en vereiste informatietechnologie. De overige kantoren moeten zich verre van houden van dit marktsegment. Dat is ook de visie van Bavam. De aansprakelijkheidsverzekeraar van het intermediair ziet (onverzekerde) aansprakelijkheidsrisico’s opdoemen voor tussenpersonen die zichzelf overschatten. ,,EB-schoenmaker, hou je bij je leest”, luidt de waarschuwing. Het voeren van EB brengt in meer of mindere mate risico’s met zich voor het intermediair. Een goede afweging van risico’s is van doorslaggevend belang voor het al dan niet betreden van deze markt. Want elke tussenpersoon, groot of klein, loopt het gevaar van een onherstelbaar verstoorde klantrelatie. En dat is toch het allerlaatste wat het intermediair zal willen! Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel