Een slachtoffer van een verkeersongeval vordert schadevergoeding van de aansprakelijke WAM-verzekeraar. Het slachtoffer ondergaat een medische expertise, maar de verzekeraar kan zich in de bevindingen van de expert niet vinden. Daarom vraagt de advocaat van de verzekeraar een medische contra-expertise aan bij een andere deskundige. Dit contra-expertiserapport wordt vervolgens door de verzekeraar overgelegd in de bodemprocedure die inmiddels aanhangig is.

Het slachtoffer vordert daarop in een kort geding onder meer een verbod op gebruikmaking van het contra-expertiserapport. Het slachtoffer stelt dat het vragen van een contra-exepertise in strijd is met de Wet Bescherming persoonsgegevens en de Advocatenwet. Het slachtoffer wijst in dat verband op een uitspraak van de hoogste advocatentuchtrechter (het Hof van Discipline) waarin dat zo is geoordeeld.

De rechtbank wijst het gevraagde verbod op het gebruik van het contra-expertiserapport af. Het is niet duidelijk of het betreffende contra-expertiserapport moet worden aangemerkt als onrechtmatig verkregen bewijs. Bovendien kan daarover ook door de rechter in de bodemprocedure worden geoordeeld. Het slachtoffer wordt dus in het ongelijk gesteld. (PK)

De uitwerking van actuele verzekeringsjurisprudentie in de rubriek AM Recht wordt verzorgd door mr. C. Banis, mr. M. Keijzer-de Korver, mr. P.C. Knijp en mr. M.H. de Ruiter en  mr. J.T. Suijdendorp van advocatenkantoor Stadermann Luiten in Rotterdam.

Voor meer actuele uitspraken: zie AM  15, pag. 32.