Een computerprogrammeur valt op enig moment uit in verband met RSI-klachten. Hij stelt zijn werkgever voor die klachten aanprakelijk, hetgeen uiteindelijk leidt tot een procedure. In die procedure beroept de werkgever zich op verjaring, hetgeen door de rechtbank wordt gehonoreerd, waardoor de vordering wordt afgewezen. De computerprogrammeur gaat in hoger beroep.

Nadat het hof heeft geoordeeld dat het beroep op verjaring van de werkgever niet slaagt, komt de vraag aan de orde of tussen de klachten van de computerprogrammeur en de bij de werkgever verrichte werkzaamheden causaal verband bestaat.

Het hof oordeelt dat dit het geval is, althans dat de computerprogrammeur met betrekking tot dit causaal verband aan zijn bewijslast heeft voldaan en het aan de werkgever is om te bewijzen dat de gezondheidsklachten zijn terug te voeren op omstandigheden die niet werkgerelateerd zijn. Het hof komt tot die conclusie nu er enerzijds sprake is geweest van belastende beeldschermwerkzaamheden die op een wijze verricht werden die strijdig was met geldende wet- en regelgeving en anderzijds sprake is van aannemelijkheid van gezondheidsklachten die daardoor kunnen zijn veroorzaakt. (CB)

De uitwerking van actuele verzekeringsjurisprudentie in de rubriek AM Recht wordt verzorgd door mr. C. Banis, mr. M. Keijzer-de Korver, mr. P.C. Knijp en mr. M.H. de Ruiter en  mr. J.T. Suijdendorp van advocatenkantoor Stadermann Luiten in Rotterdam.

Voor meer actuele uitspraken: zie AM 4, pag. 32.